Słowo „wigilia” pochodzi z łaciny i oznacza czuwanie. Chrześcijanie podobnie jak Żydzi rozpoczynają obchody swoich świąt wieczorem dnia poprzedniego. Zaczynamy świętować Boże Narodzenie w wigilijny wieczór. W polskiej tradycji najważniejsza jest uroczysta wieczerza w rodzinnym gronie. Rozpoczyna się ona po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdy, przypominającej Gwiazdę Betlejemską. Radosna nowina o przyjściu na świat Syna Bożego rozbrzmiewa najpierw w domach, dopiero potem idziemy świętować do kościoła. Ten fakt przypomina prawdę, że to Święta Rodzina, jako pierwsza cieszyła się obecnością Jezusa.

    Warto zadbać o religijny i uroczysty charakter tej wyjątkowej wieczerzy, pielęgnując rodzinne tradycje. Polska tradycja nakazuje zachowanie wigilijnego postu, czyli wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Wigilia przypomina agapy pierwszych chrześcijan. W wielu domach wieczerza wigilijna to jedyny moment w roku, kiedy w rodzinie czytana jest Biblia. Czymś wyjątkowym jest zwyczaj łamania się opłatkiem, wypieczonym dokładnie w ten sam sposób co hostie. Dzielenie się opłatkiem nawiązuje do starożytnych eulogii, czyli chlebów, które przynoszono na Eucharystię. Nie były one konsekrowane, tylko pobłogosławione i zanoszone do domów. Składanie sobie życzeń wyraża gotowość do przebaczenia, do odnowienia lub umocnienia rodzinnych więzów. Dodatkowe nakrycie na stole to piękny znak pamięci o zmarłych oraz gotowości do przyjęcia do domu tych, którzy nie mają się gdzie udać. Zadbajmy o to, by w ten wieczór nie przeszkadzał nam telewizor. Niech nie zabraknie wspólnego kolędowania. Ten zwyczaj trzeba koniecznie podtrzymać i przekazywać młodemu pokoleniu. Niech Bóg narodzi się w naszych sercach, a blask Betlejemskiej Nocy rozjaśni i ogrzeje nasze domy, umocni miłość, da nową nadzieję.



Prowadzący zapala świecę ze słowami mi: - Światło Chrystusa.
Wszyscy: - Bogu niech będą dzięki.
Prowadzący: - W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Wszyscy: - Amen.

Ktoś z domowników odczytuje fragment Ewangelii o narodzeniu Pana Jezusa (Łk 2, 1-14), najlepiej z Pisma Świętego. Czytanie kończy słowami: - Oto słowo Boże.
Wszyscy: - Bogu niech będą dzięki.

Prowadzący: - Słowo Boże oznajmiło nam radosną wieść, że Bóg stał się człowiekiem, aby dać nam zbawienie. Boża miłość zachęca nas do wzajemnej miłości. W ten wieczór pomódlmy się za siebie nawzajem, pamiętajmy O naszych bliskich, których tu z nami dziś nie ma (można wymienić ich imiona), a także o ludziach samotnych i cierpiących.

Poszczególne prośby mogą odczytywać domownicy po kolei.

Panie Boże, obdarz miłością, zgodą i jednością naszą rodzinę (można dodać własną rodzinną intencję). Ciebie prosimy.
Wszyscy: - Wysłuchaj nas, Panie.
Panie Boże, otocz błogosławieństwem i obdarz swoimi łaskami naszych krewnych, przyjaciół, sąsiadów, znajomych. Ciebie prosimy.
Wszyscy: - Wysłuchaj nas, Panie.

Panie Boże, pociesz łudzi samotnych, przywróć zdrowie chorym, daj ulgę cierpiącym, przyjdź z pomocą biednym. Ciebie prosimy.
Wszyscy:- Wysłuchaj nas, Panie.

Panie Boże, ześlij pokój tam, gdzie trwają wojny. Pomóż pojednać się ludziom skłóconym i przebaczyć sobie nawzajem krzywdy. Ciebie prosimy.
Wszyscy: - Wysłuchaj nas, Panie.

Panie Boże, przyjmij do swojej chwały naszych bliskich zmarłych (można wymienić imiona). Ciebie prosimy.
Wszyscy: - Wysłuchaj nas, Panie.

Można dodać jeszcze inne intencje, ważne dla rodziny. Rodzice niech pomodlą się za dzieci, dzieci za rodziców, małżonkowie za siebie nawzajem.

Prowadzący: - Panie Boże, nasz dobry Ojcze, wysłuchaj naszych modlitw. Ześlij swoje błogosławieństwo na naszą rodzinę, abyśmy potrafili jak pasterze i aniołowie chwalić Ciebie i radować się narodzeniem Twojego Syna. Z ufnością razem wołamy do Ciebie.

Wszyscy: Ojcze nasz...

Następnie każdy z domowników bierze do ręki opłatek.

Prowadzący odmawia modlitwę: - Panie Boże, Ty sprawiłeś, że tej świętej nocy zabłysło światło Twojego Syna. Pobłogosław nas i te opłatki, którymi za chwilę się połamiemy na znak naszej wzajemnej miłości i przebaczenia. Obdarz nas wszystkich Twoim pokojem, abyśmy wspólnie sławili Twoją Ojcowską dobroć. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Następuje łamanie się opłatkiem i składanie sobie życzeń. Niech to będzie także okazja do podziękowania sobie nawzajem za dobro i przeproszenia za przykrości.

Prowadzący: - Pobłogosław, Panie Boże, nas, pobłogosław ten posiłek i tych, którzy go przygotowali i naucz nas dzielić się chlebem i radością ze wszystkimi. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Wszyscy: - Amen.

Po wieczerzy wigilijnej jest czas na wspólne śpiewanie kolęd.